Serve the City maakt zich sterk voor een mooiere stad
Ineens zie je de naam Serve the City overal opduiken. Zo trok deze organisatie in december de aandacht met allerlei acties uitgevoerd door jongeren. En de inzet van een van hen werd ook nog eens beloond met de trofee ‘Het Gouden Konijn’. Toch is deze organisatie niet erg bekend bij veel mensen. Terwijl Serve the City Utrecht (STCU) zich graag profileert als dé jongerenvrijwilligersorganisatie van de stad. Met als doel: steun en aandacht bieden aan mensen met een hulpvraag, die over een klein netwerk en/of onvoldoende geld hebben om die zelf op te lossen. Ze faciliteert daarom ontmoetingen tussen mensen, die elkaar niet altijd vanzelf tegenkomen. Bovendien vormt deze vrijwillige inzet – naast hulp aan een stadsgenoot – een waardevolle ervaring voor de jonge vrijwilliger. Door jongeren (16-30 jaar) aan eenzame stadsgenoten te koppelen en voor of met hen allerlei klusjes te doen – zoals tuinen opknappen en samen boodschappen doen – ontstaat er verbinding in de stad. Zo wordt door deze persoonlijke aandacht en praktische hulp eenzaamheid en individualisering doorbroken. Lisa Remery werkt als projectcoördinator bij Serve the City. Zij vertelt graag meer over de organisatie.
Kun je iets meer vertellen over Serve the City Utrecht (STCU)?
“Serve the City is sinds 2011 in Utrecht actief. We maken deel uit van de beweging “Serve the City International’ en bij het landelijke ‘Inspiratienetwerk Tijd voor Actie’. In haar beginjaren richtte de stichting zich vooral op een aantal jaarlijkse actiedagen, waaronder de Kerstoutreach. Sinds 2016 bestaat STCU in haar huidige vorm en ontwikkelde ze zich tot dé Utrechtse jongerenvrijwilligersorganisatie. Hoewel er nog steeds actiedagen worden georganiseerd, richt de stichting zich nu meer op structurelere vormen van vrijwilligerswerk zoals maatjestrajecten en regelmatige inzet bij projecten. We onderscheiden ons door een grote diversiteit aan vrijwilligers: ze verschillen vaak in culturele achtergrond, overtuiging, religie en gender. STCU streeft op deze manier naar een meer duurzame en inclusieve vorm van vrijwilligerswerk – door jongeren en voor de stad Utrecht.”
Welke rol vervul jij binnen deze organisatie?
“Ik werk als coördinator van het project Maatschappelijke Diensttijd. Een programma vanuit de overheid, waarbij jongeren nieuwe mensen ontmoeten, iets goeds doen voor een ander en de samenleving, en daarbij werken aan hun talentontwikkeling. Verder heb je nog de projecten Stadshulp Jong Utrecht (praktische klussen, maatjes), Babbelen met Beppe (ouderen), Samen in Utrecht (nieuwkomers) en de Winteroutreach (een grootscheepse actiedag in december.”
Wat is jullie grootste uitdaging?
“Het reilen en zeilen van een stichting kent meerdere uitdagingen. Denk aan het elk jaar opnieuw binnenhalen van voldoende financiering om te kunnen blijven bestaan. Voorts vormt het een uitdaging om jonge vrijwilligers zo bevlogen te krijgen én te houden, dat hun acties telkens weer van betekenis zijn voor stadsgenoten.”
Waar hebben jullie mooie herinneringen aan?
“Onlangs hadden we onze jaarlijkse actiedag: de Winteroutreach. In het kader hiervan gingen bijna 200 van onze vrijwilligers in de stad aan de slag om op de een of andere manier warmte, aandacht en hulp te bieden waar dat nodig was. Van het uitdelen van warme chocomel, zelfgemaakte koekjes en kerstpakketten tot het drinken van koffie met ouderen, en het organiseren van (kerst)activiteiten op het AZC en woonlocaties voor mensen met een beperking. Het werd een geslaagde dag, waarbij we samen Utrecht een stukje mooier hebben gemaakt!
Een vrijwilliger die poffertjes bakte op een AZC, keek eveneens met voldoening op deze dag terug: “Het was erg leuk om te zien hoe de kinderen – maar ook volwassen – het contact opzochten bij het poffertjesbakken. Iedereen vond het erg leuk om dit te doen en de poffertjes daarna lekker met een hele berg poedersuiker op te eten. Een kindje had zo’n berg poedersuiker op zijn bordje, dat de poffertjes niet eens meer zichtbaar waren!” Andere vrijwilligers hadden geholpen met post sorteren bij een Postcafé. Later hoorden ze terug dat: “Meneer T erg blij was, dat hij nu een paar lege mappen heeft. En mevrouw N bleek zich alvast voor een volgend Postcafé te hebben aangemeld, omdat de vrijwilligers haar vertrouwen hadden gewonnen.”
Als klap op de vuurpijl werd deze dag afgesloten met een optreden van koor Samman in de Domkerk – als dank voor de inzet van alle vrijwilligers. We hebben hier allemaal ontzettend van genoten!”
Is er een sprake van een relatie met armoede?
“Jazeker, want wij richten ons onder andere op stadsgenoten, die over te weinig geld beschikken om zelf met hun hulpvraag aan de slag te gaan. Daarnaast zetten onze vrijwilligers zich tijdens onze actiedagen regelmatig in voor mensen uit de thuis- en daklozenopvang, AZC’s en de voedselbank.”
Wat zou in jouw ogen de stad nog mooier maken?
“Wanneer we een stad zouden zijn, waarin mensen écht naar elkaar omzien – ongeacht achtergrond of leeftijd. Bij STCU zien we regelmatig hoe eenzaamheid, isolement en het ontbreken van een netwerk mensen belemmert om volwaardig mee te doen in de samenleving. Willen we Utrecht mooier maken, dan zullen we vooral de sociale verbinding moeten versterken tussen verschillende groepen mensen. Door meer kansen te creëren voor jongeren om structureel met stadsgenoten te verbinden, hopen we aan een stad te bouwen waarin niemand zich alleen voelt en iedereen gezien wordt.”
Wat is jouw fijnste plek in de stad?
“Mijn fijnste plek is lekker in de zon aan de gracht aan de werf in de Twijnstraat!”
Niets maakt een stad mooier dan zij die er wonen, aldus Loesje.
“We zijn het hier volledig mee eens. We geloven namelijk, dat kleine gebaren van aandacht – een luisterend oor, samen iets ondernemen, er gewoon zijn voor een ander – de stad zichtbaar mooier maken. Juist in hoe bewoners elkaar ontmoeten, helpen en zien, zit de echte kracht van een stad.”