Mimi krijgt veel energie van het vrijwilligerswerk dat zij doet!

Bij de Armoedecoalitie werken momenteel zo’n tien vrijwilligers. Mimi (63) startte in 2022 bij de coalitie. Maar dat is niet het enige werk, dat zij naast haar betaalde baan verricht. In haar vrije tijd is zij bij verschillende organisaties actief zoals stichting Weekje Weg en stichting Samen Lachen. Verder is zij vrijwilliger bij de Best Life Church, waar zij voor de catering zorgt en af en toe kookt. En alsof het nog niet genoeg is, coördineert zij ook nog een seniorengroep in Utrecht. Tot haar grote verrassing werd zij in 2013 vanwege al haar vrijwilligerswerk geridderd in de Orde van Oranje Nassau. Die dag in de Stadsschouwbrug zal zij nooit vergeten.

Vrijwilligers worden vaak niet betaald. Omdat ze gewoonweg onbetaalbaar zijn!

Vertel eens iets over jezelf

”Ik ben geboren op Curaçao en kom uit een gezin met elf kinderen. Ik ben nummer acht. Mijn ouders deden hun stinkende best om ons te geven wat nodig was. ‘Altijd alles samen delen’, dat is wat ik van jongs af aan leerde. We hadden niet veel, maar waren wel altijd blij met wat wij hadden en gelukkig op onze manier. Mijn moeder bezat de gave om van heel weinig een lekkere maaltijd te maken. En iedereen die langskwam, kon gezellig aanschuiven.
In januari 1985 kwam ik naar Nederland: één van de koudste jaren. Ik reisde mijn toenmalige geliefde achterna op zoek naar een beter bestaan. Als afgestudeerd secretaresse werkte ik vervolgens bij onder andere het Provinciehuis, de Politie, en de Belastingdienst – allemaal kantoorbanen. Soms was ik ergens jaren werkzaam, soms een paar maanden. Ik werkte echter voor mensen maar niet echt mét mensen – zo voelde ik dat.
Op een gegeven moment werd ik gedetacheerd bij een Antilliaanse stichting. Daar startte ik in eerste instantie op kantoor, maar heel gauw deed ik werkzaamheden op sociaal-cultureel gebied. Zo begon ik – zonder enige opleiding, maar met een heleboel liefde – aan wat ik nu doe: het begeleiden en ondersteunen van mensen bij een opvanghuis voor huiselijk geweld. Daarnaast werk ik als beveiliger.”

Wat doe je precies bij de Armoedecoalitie?

“Ik help als vrijwilliger vooral mee bij de voorbereidingen van ‘Weekje Weg’. Onder deze naam verzorgt een stichting vakanties voor gezinnen met weinig inkomen. Gezinnen kunnen een week lang onbezorgd en kosteloos op een locatie in Nederland verblijven. Ik voer telefonisch intakegesprekken met de gezinnen die zich hiervoor hebben opgegeven. Tijdens dit telefoongesprek bepaal ik of een gezin aan de verschillende voorwaarden voldoet. Naderhand vindt er een selectie plaats. Daarvoor worden er gesprekken met de uitgekozen gezinnen gehouden. Je leert hen zo iets beter kennen. Hierna, volgt er een algemene bijeenkomst met de uitverkoren gezinnen en de vrijwilligers.
Voorts werk ik al meer dan 27 jaar als vrijwilliger voor dezelfde stichting, die deze vakanties aanbiedt. In zo’n ‘Weekje Weg’ begeleid ik meestal rond de acht gezinnen. Ik zorg, dat er orde in de groep blijft en iedereen het naar zijn zin heeft, ga mee met uitjes en houd contact met de stichting.”

Je maakt tijdens zo’n vakantie vast het een en ander mee?

“We maken heel wat mee: leuke maar ook minder leuke dingen. Gelukkig zijn de leuke momenten in de meerderheid. Kinderen, die mooie tekeningen voor je maken en gelijk vragen of ze langer mogen blijven. En regelmatig huilend weer naar huis gaan, omdat het weekje al voorbij is. Sterker nog: we hebben een keer meegemaakt, dat een kind zich verstopte omdat hij bij ons wilde blijven. Heel emotioneel, maar het zegt wel iets…
Met de ouders hebben wij in de avond, als de kinderen slapen, het vaak gezellig. We doen spelletjes, waarbij er echt veel wordt gelachen en we van alles leren over elkaars cultuur. We doen alles met maar één doel voor ogen: deze gezinnen een onvergetelijke week bezorgen.”

Valt er iets leuks te vertellen over je vrijwilligerswerk voor de Armoedecoalitie?

“Mijn werk vind ik heel waardevol en dankbaar. Ik heb contact met gezinnen, die ik blij kan maken met een gratis verzorgde vakantie. Besef wel: het gaat vaak om gezinnen die jarenlang niet op vakantie zijn geweest omdat het budget of de situatie het niet toelaat. Meestal hebben we te maken met alleenstaande ouders. En als ik ze blij kan maken met zo’n vakantie, word ik dat zelf ook! Ik krijg er heel veel energie van als ik zie wat ik voor deze gezinnen kan betekenen.
Ik woon zelf in Utrecht en af en toe kom ik ineens een gezin tegen en wordt dan telkens bedankt voor hun vakantie met ons. Kinderen blijken zowaar mijn naam nog te kennen en roepen me, terwijl ze rennend naar mij toekomen.”

Heb je zelf met armoede te maken gehad?

“Ik heb niet echt armoede gekend in mijn leven, maar ik maakte wel moeilijke tijden mee. Het gaf me een trots gevoel als ik ondanks alles toch weer mijn rekeningen kon betalen. Ik heb een tijdje meerdere banen gehad. Want als alleenstaande moeder deed ik mijn stinkende best mijn kinderen toch het nodige te geven.
In armoede leven terwijl je kinderen hebt – en vooral opgroeiende kinderen – is heel erg. ‘Nee’ moeten zeggen, omdat het niet anders kan. Daarom zeg ik: probeer toch iets opzij te leggen van het weinige wat je hebt. Praat met je kinderen over wat armoede doet en dat je dankbaar bent met alle hulp die je krijgt aangereikt – al is het meestal niet genoeg. Geef je gezin vooral veel liefde, want liefde is gratis. Hoewel dat in de praktijk moeilijk blijkt, omdat je vooral bezig bent met overleven, met hoe je het gaat redden. Elke maand weer.”

Waar geef je (nu) teveel geld aan uit?

“Op dit moment geef ik aan niets te veel geld uit. Ik heb door de jaren heen geleerd om zuinig te leven. Ik houd van lekker eten maar zelfs nu ik werk, let ik goed op mijn uitgaven en leef ik binnen mijn mogelijkheden. Het samenzijn vind ik heel belangrijk. Tijd met elkaar doorbrengen en naar elkaar omkijken. Mijn kinderen zijn nu groot en hebben het God zij dank goed. Maar ik herken genoeg armoede om mij heen.”

Wat is op dit moment je grootste ergernis?

“Dat alles zo godvergeten duur is geworden, dat er daardoor nog meer mensen in de armoede belanden en geen vooruitzicht meer hebben. Mensen zien het regelmatig niet meer zitten, leven wekelijks van de voedselbank. De aantallen bij de voedselbanken stijgen met de dag. Kinderen die soms gepest worden en gezinnen die zich vreselijk schamen omdat ze zo zijn ‘afgezakt’, terwijl ze het voorheen best goed hadden. Dus als het je lukt; draag je steentje bij door vrijwilligerswerk te gaan doen. Het doet je écht goed om anderen te helpen en er voor een ander te zijn!”